Podkręcanie
Podkręcanie podnosi taktowanie powyżej ustawień fabrycznych, aby wydobyć więcej pracy z tej samej karty. Wymaga wyższego napięcia, a moc rośnie mniej więcej z kwadratem napięcia, więc ostatnie kilka procent jest drogie.
Moc dynamiczna układu rośnie z taktowaniem i z kwadratem napięcia. Zwiększenie napięcia o 10 procent dodaje więc około 21 procent do tej części poboru mocy. Dlatego praca przy nieco niższym napięciu zwykle oszczędza więcej mocy, niż traci prędkości.
Na GPU zwykle stroi się trzy rzeczy: taktowanie rdzenia, taktowanie pamięci i limit mocy. Algorytmy ograniczane przez pamięć nagradzają podkręcenie pamięci i dobrze działają z obniżonym rdzeniem. Algorytmy ograniczane przez rdzeń potrzebują rdzenia i jego napięcia. README programu do kopania często podaje wartości początkowe dla poszczególnych kart.
Przy kopaniu to zwykle niewłaściwy kierunek. Undervolting na większości algorytmów daje więcej na wat, a podkręcenie pamięci odrobinę za daleko powoduje nieudane share'y zamiast oczywistej awarii. Chodzi o najlepszy hashrate na wat, a nie o najwyższy hashrate.
Przykład liczbowy. Załóżmy, że karta daje 100 jednostek hashrate'u przy 200 watach. Po undervoltingu daje 97 jednostek przy 150 watach. Straciła 3 procent prędkości, ale zaoszczędziła ćwierć mocy, więc zarabia więcej na wat i pracuje chłodniej.
Częstym błędem jest ocenianie ustawienia wyłącznie po hashrate. Niestabilne ustawienie może pokazywać wysoki hashrate, a jednocześnie wysyłać błędne wyniki. Należy obserwować liczbę odrzuconych i nieprawidłowych share'ów, a nie tylko prędkość. Jeśli rośnie po zmianie, trzeba cofnąć się o krok.
Należy zmieniać jedno ustawienie naraz i po każdym kroku pozwolić koparce popracować przez jakiś czas. Warto pilnować temperatur, w tym temperatury pamięci, jeśli karta ją podaje. Ustawienie stabilne w chłodny dzień może nie być stabilne w upalny, więc warto zostawić niewielki zapas.
