Pliki BAT do kopania: wyjaśnienie

Czym jest plik BAT do kopania?

Plik .bat to zwykły plik tekstowy z poleceniami, które Windows wykonuje po kolei. W Linuksie to samo zadanie spełnia plik .sh. Programy do kopania są z nim dostarczane, aby nie trzeba było za każdym razem wpisywać pełnego polecenia uruchomienia.

Wystarczy dwukrotnie kliknąć plik, a program uruchomi się z zapisanymi ustawieniami. Nie ma w tym żadnej magii. Po otwarciu w dowolnym edytorze tekstu widać jedną długą linię polecenia.

Co zawiera polecenie uruchomienia?

Flaga to opcja w linii poleceń, która ustawia jedną wartość. Programy do kopania nazywają flagi różnie, ale każde polecenie ma te same części:

• Plik wykonywalny: sam program do kopania, pierwszy w linii.
• Flaga algorytmu: mówi programowi, co ma obliczać. Musi pasować do monety.
• Flaga poola: host stratum i port najbliższego regionu. Stratum to protokół, którym programy do kopania rozmawiają z poolem, a obie wartości podaje strona Jak kopać.
• Flaga użytkownika lub portfela: adres Państwa portfela. Po kropce można dodać nazwę workera.
• Flagi opcjonalne: plik logu, port API do monitorowania oraz intensywność lub opcje dostrajania.

Każdy program ma własne nazwy flag. Poradnik konfiguracji SRBMiner w tym Centrum pomocy podaje je dokładnie, a inne programy wymieniają swoje we własnej dokumentacji.

Jak bezpiecznie edytować plik?

Nigdy nie należy klikać pliku dwukrotnie, aby go edytować, bo to go uruchamia. Zamiast tego:

• Kliknąć plik prawym przyciskiem i wybrać Edytuj.
• Zmieniać tylko wartości, nigdy nazwy flag.
• Trzymać wszystko w jednej linii, chyba że plik już używa znaków kontynuacji.
• Zapisać plik jako zwykły tekst.

Okno mignie i od razu się zamyka? W Windows należy dodać nową ostatnią linię ze słowem „pause”. Okno pozostanie wtedy otwarte i pokaże komunikat o błędzie, który wyjaśnia, co jest nie tak.

Czy warto mieć jeden plik na monetę lub koparkę?

Tak. Warto trzymać osobny plik startowy dla każdej monety i dla każdej koparki skonfigurowanej inaczej. Każdy plik należy nazwać tak, aby dało się je odróżnić.

Przy zmianie portfela, regionu lub nazwy workera należy zmienić je w pliku, a nie w konsoli. To plik jest konfiguracją, która przetrwa restart.