Zakup używanej karty po kopaniu

Czy warto kupić używane GPU po kopaniu?

Często tak. Używane karty po kopaniu sprzedaje się z rabatem, a rabat jest większy niż ryzyko. Wiedza, dlaczego tak jest, podpowiada też, co sprawdzić.

Części, które się zużywają, są tanie i łatwe w serwisie: łożyska wentylatorów, pasta termoprzewodząca i termopady. Część, o którą wszyscy się martwią, to sam procesor graficzny. Kilka lat przy napięciach, na jakich pracują te karty, nie postarza go w istotny sposób.

Dlaczego stałe obciążenie może być łagodniejsze niż granie?

To brzmi jak tłumaczenie się, ale nim nie jest. Luty i połączenia termiczne starzeją się przez cykle termiczne. To znaczy nagrzewanie i stygnięcie, w kółko. Za każdym razem części rozszerzają się i kurczą w nieco innym tempie.

Karta do gier robi to kilka razy dziennie przez lata. Karta do kopania, która pracuje bez przerwy, nagrzewa się raz i tak zostaje. Stałe obciążenie jest łagodniejsze dla płytki niż obciążenie skokowe.

Jest jeden haczyk: to prawda tylko wtedy, gdy karta była dobrze chłodzona. Karta, która przez rok pracowała na granicy temperatury, to inna sprawa. Poniższe testy służą temu, by ją wykryć.

O co zapytać sprzedawcę?

• Jak długo kopała i z jakim limitem mocy? Karta pracująca dwa lata z obniżonym napięciem jest często w lepszym stanie niż karta pracująca rok na ustawieniach fabrycznych.
• Jakie miała temperatury, pamięci i rdzenia? Temperatura pamięci jest najważniejsza, a ludzie najrzadziej ją obserwują.
• Czy wymieniano pastę lub termopady, a jeśli tak, to kiedy?
• Czy chłodzenie i wentylatory są oryginalne? Wymienione wentylatory to nie czerwona flaga. Pokazują, że ktoś dbał o kartę, ale sprzedawca powinien o nich wspomnieć, a nie zostawiać ich do odkrycia.
• Kiedy karta została kupiona i czy zostało coś z gwarancji? Warto zapytać, choć odpowiedź zwykle nie pomaga, z powodu opisanego niżej.

Sprzedawca, który jasno odpowiada na wszystkie pięć pytań, to ktoś inny niż ten, który mówi, że karta była prawie nieużywana. Za jasne odpowiedzi warto zapłacić więcej.

Czy gwarancja nadal obowiązuje?

Zwykle nie można na nią liczyć. Przeszkadzają dwie rzeczy, a obie są na tyle częste, że trzeba się ich spodziewać.

Po pierwsze, wielu producentów nie pozwala przenosić gwarancji. Należy ona do pierwszego kupującego i kończy się wraz ze sprzedażą karty. Inni ją przenoszą, a kilku wiąże ją z numerem seryjnym, niezależnie od właściciela. Należy więc sprawdzić zasady konkretnej marki, zamiast zakładać cokolwiek.

Po drugie, kilku producentów stwierdza, że kopanie na karcie konsumenckiej unieważnia gwarancję. Czy to obowiązuje w Państwa kraju, to kwestia prawna. Dla kupującego praktyczna odpowiedź jest jednak ta sama.

Kartę należy wyceniać tak, jakby nie miała gwarancji. Jeśli okaże się, że ją ma, to premia, a nie część transakcji.

Jak przetestować używaną kartę?

Należy wykonać te kroki po kolei. W tej kolejności problemy wychodzą najszybciej.

• Obejrzeć kartę, zanim trafi do komputera. Kurz jest w porządku i można się go spodziewać. Zbrązowienie przy złączu zasilania, wygięty śledź, wygięta płytka lub zapach już nie.
• Zakręcić wentylatorami ręką. Zgrzytanie, grzechotanie lub opór oznaczają zużyte łożyska. Naprawa jest tania, ale powinna być uwzględniona w cenie.
• Uruchomić ją pod stałym obciążeniem, a nie na dwie minuty. Trzydzieści minut to minimum, a godzina jest lepsza. Problemy z ciepłem pojawiają się, gdy wszystko się nagrzeje, a nie na początku.
• Obserwować temperaturę pamięci, a nie tylko rdzenia. Kopanie grzeje głównie pamięć, a wyschnięte termopady widać tam najpierw.
• Przetestować pamięć pod kątem błędów przy tym obciążeniu. To najcenniejszy test dla karty po kopaniu. Zużyta pamięć objawia się błędami, a nie martwą kartą, a błędy będą później kosztować share'y.
• Sprawdzić, czy utrzymuje taktowanie, czyli prędkość pracy. Karta, która po dwudziestu minutach po cichu zwalnia, mówi coś o swoim chłodzeniu.
• Podłączyć monitor i obejrzeć obraz. W koparce wyjścia przez lata nie są używane, więc łatwo przeoczyć martwy port.

Ile kosztuje odświeżenie?

Należy założyć, że karta potrzebuje nowej pasty, nowych termopadów i być może nowych wentylatorów, i tak ją wycenić. W większości kart zajmuje to popołudnie i niewielką kwotę. Zmienia kartę o nieznanej historii temperatur w kartę, którą się zna.

Termopady to część, którą ludzie pomijają, a która jest najważniejsza. Odprowadzają ciepło z pamięci i regulatorów napięcia, a z czasem wysychają i twardnieją.

Należy dobrać grubość termopadów taką, jak fabrycznie, zamiast zgadywać. Za cienki termopad niczego nie przewodzi. Za gruby odsuwa chłodzenie od układu.

Kiedy zrezygnować?

• Jakiekolwiek zbrązowienie lub stopienie przy złączu zasilania. To ciepło tam, gdzie nie powinno go być, i nie widać, co zrobiło pod spodem.
• Odmowa testu pod obciążeniem albo sprzedaż, która musi nastąpić dzisiaj.
• Błędy pamięci, które zostają po ustawieniu fabrycznego taktowania.
• Karta, która po dwudziestu minutach nie utrzymuje taktowania, gdy pasta i termopady tego nie tłumaczą.
• Cena, która nie jest naprawdę rabatem. Jeśli jest bliska ceny nowej karty o podobnej wydajności, gwarancja i niewiadome są warte różnicy.