Kopanie a podatki: co zapisywać i dlaczego to jest trudne

Czego ten artykuł może, a czego nie może powiedzieć

To nie jest porada podatkowa i nie może nią być. Przepisy, stawki, progi i definicje różnią się w zależności od kraju. Zmieniają się też z czasem.

To, jak się je stosuje, zależy od faktów dotyczących Państwa, których artykuł nie zna. Może natomiast pokazać kształt pytania. Wtedy na spotkanie z kimś wykwalifikowanym przychodzi się z właściwą dokumentacją, a nie z rokiem domysłów.

Jedyna uniwersalna rada jest na końcu: prowadzić ewidencję od teraz, a nie w okresie rozliczeń. Szczegóły łatwo zebrać na bieżąco. Odtworzenie ich później jest prawie niemożliwe.

Dwa momenty opodatkowania: otrzymanie i sprzedaż

Prawie każdy system podatkowy, który obejmuje kopanie, traktuje je jako dwa osobne zdarzenia. Mylenie ich to najczęstszy błąd górników.

• Otrzymanie. Monety przychodzą i stają się Państwa własnością. Większość systemów traktuje to jako dochód. Mierzy się go wartością monet w Państwa walucie w tej chwili.
• Sprzedaż, wymiana lub wydanie. To osobne, późniejsze zdarzenie. Liczy się różnica między tym, co się otrzymuje, a wartością monet w chwili ich otrzymania.

Samo trzymanie, nawet długie, zwykle nie jest zdarzeniem. Zmiana ceny w czasie trzymania nie ma tu znaczenia. Liczy się to, co dzieje się na każdym z końców.

Dlaczego przy wypłatach co godzinę najtrudniejsza jest ewidencja

Zasada mieści się w jednym zdaniu. Jej stosowanie już nie, a to przez harmonogram wypłat.

Pool, który płaci co godzinę, tworzy zdarzenie otrzymania przy każdej wypłacie. W ciągu roku to tysiące zdarzeń. Każde wymaga wartości tej kwoty, tej monety, w tej godzinie, w Państwa walucie.

Nikt nie odtworzy tego z pamięci w kwietniu. Jedna cena na cały rok jest błędem, a każdy, kto sprawdzi, to zauważy.

To praktyczny argument za zbieraniem danych na bieżąco i powód, dla którego w ogóle istnieją narzędzia do tego. Każde z nich potrzebuje tych samych danych. Wszystkie są dostępne w chwili, gdy przychodzą wypłaty.

Jaką dokumentację zachować

Dla każdej otrzymanej wypłaty należy zachować:

• Datę i godzinę jej otrzymania.
• Kwotę i rodzaj monety.
• Wartość tej kwoty w Państwa walucie w tamtej chwili.
• Identyfikator transakcji i adres portfela, na który trafiła.

Osobno, dla całego roku, należy zachować:

• Ile i kiedy zapłacono za sprzęt.
• Prąd zużyty na kopanie. Dużo łatwiej to obronić, jeśli koparki mają własny licznik.
• Opłaty poola i ewentualną opłatę dewelopera programu do kopania. Obie są potrącane z tego, co zostało zaksięgowane.
• Każdą późniejszą sprzedaż, wymianę lub wydanie wykopanych monet, z tymi samymi polami co powyżej.

Gdzie znaleźć te liczby w tym poolu

Strona płatności pokazuje każdą wypłatę z jej znacznikiem czasu, kwotą i identyfikatorem transakcji. Panel zawiera tę samą historię dla każdego workera.

Publiczne API udostępnia te same dane programom i arkuszom kalkulacyjnym. To praktyczna droga, jeśli wypłat jest za dużo, by przepisywać je ręcznie. Dokumentacja API opisuje punkty końcowe i ich pola.

Jednej liczby pool nie ma: ceny w Państwa walucie w chwili każdej wypłaty. Pochodzi ona ze źródła cen uzgodnionego z księgowym i stosowanego konsekwentnie.

Konsekwencja jest ważniejsza niż wybór źródła. Trudno wyjaśnić właśnie zmianę źródła w połowie roku.

Czy Państwa kopanie to hobby, czy działalność gospodarcza?

Większość systemów odróżnia kopanie jako działalność prywatną od kopania jako działalności gospodarczej. Ta różnica zmienia zarówno należny podatek, jak i to, co można odliczyć.

Granica przebiega w różnych miejscach, ale pytania są podobne:

• Jak bardzo jest to zorganizowane?
• Jak dużo jest w grze?
• Czy jest to prowadzone w sposób, który wygląda na nastawiony na zysk?
• Ile Państwa czasu to zajmuje?

Oto dwa przykłady, podane jako przykłady, a nie pełna lista.

• Stany Zjednoczone: wykopane monety są zwykłym dochodem według ich wartości w chwili otrzymania. Gdy działalność jest handlem lub biznesem, a nie hobby, liczy się jako samozatrudnienie. Wiąże się z tym osobny, dodatkowy podatek.
• Wielka Brytania: pytanie brzmi, czy działalność w ogóle jest handlem, według od dawna stosowanych kryteriów. Jeśli nie jest, otrzymana wartość i tak podlega opodatkowaniu jako dochód z innych źródeł. Późniejsze zbycie ocenia się znowu osobno.

Schemat jest ten sam w obu krajach i w większości innych. Większa, bardziej celowa działalność jest traktowana bardziej jak biznes. Więcej można odliczyć od dochodu i przybywa obowiązków.

Najczęstsze błędy w ewidencji

• Nic nie zapisano w chwili otrzymania. To najdroższy błąd. Drugiego zdarzenia nie da się wyliczyć bez pierwszego, a wtedy ceny są już historyczne.
• Jedna cena na cały rok. Wygodne, błędne i widocznie błędne.
• Deklarowana jest tylko sprzedaż. Dochód w chwili otrzymania to osobne zdarzenie. Nie znika dlatego, że monet jeszcze nie sprzedano.
• Monety z kopania i prywatne monety w jednym portfelu. Każdy doradca ostrzega przed ustalaniem po latach, skąd pochodzą monety. Od początku należy używać osobnego portfela lub konta do kopania.
• Odliczenia bez pokrycia. Prąd i sprzęt często można w jakiejś formie odliczyć, ale tylko z dowodem. Dlatego osobny licznik jest wart zachodu.
• Założenie, że mała kwota jest zwolniona. W wielu miejscach istnieją progi. Zwykle decydują one o tym, czy trzeba złożyć zeznanie, a nie o tym, czy dochód się liczył.

Jedyna rekomendacja

Należy od teraz prowadzić porządną ewidencję. Potem zapytać kogoś wykwalifikowanego we własnym kraju, co z niej wynika.

Ewidencję mogą przygotować tylko Państwo. Prawie nic nie kosztuje, gdy wypłaty przychodzą na bieżąco. Każdy specjalista, którego można zatrudnić, zacznie od prośby o powyższe listy.