Ta sama karta, różne ceny: jak kraj zmienia czas zwrotu

Dlaczego cena katalogowa nie jest tym, co się płaci

Tabela sprzętu podaje cenę każdej karty jako cenę katalogową producenta w dolarach amerykańskich. To jedyna liczba, która istnieje dla każdej karty i pozwala porównać je wszystkie.

W dużej części świata nie jest to jednak cena, którą się płaci, a różnica nie jest mała.

Różnica wynika ze stosu kosztów. Każda warstwa jest naliczana od sumy warstw pod nią. Różnica się więc składa, a nie tylko sumuje.

Jak wyliczyć własny koszt z dostawą

Koszt z dostawą to to, ile karta naprawdę kosztuje, gdy jest już w Państwa rękach. Metoda jest wszędzie taka sama, choć stawki się różnią.

• Zacząć od ceny w walucie, w której karta jest sprzedawana.
• Dodać transport i ubezpieczenie. To daje wartość, którą oceni urząd celny.
• Zastosować stawkę cła dla kodu taryfowego, pod który podpada towar.
• Zastosować podatek od sprzedaży lub VAT do całej tej sumy, łącznie z cłem.
• Dodać to, co bierze lokalny sprzedawca.
• Dodać różnicę kursową płaconą przy wymianie waluty.

O większości wyniku decydują dwa szczegóły:

• Kod taryfowy. Karty graficzne, kompletne komputery i maszyny do kopania nie zawsze mają ten sam kod. W niektórych krajach części komputerowe wjeżdżają z niską lub zerową stawką na mocy wieloletnich porozumień o technologii informacyjnej. Gotowa maszyna może nie.
• Zakup lokalny lub import. Przy zakupie lokalnym wszystko to zostało już naliczone i wliczone w cenę.

Jak koszt z dostawą wpływa na kolumnę czasu zwrotu

Czas zwrotu w tabeli sprzętu to cena karty podzielona przez to, ile karta zarabia. Zmienia się więc wprost proporcjonalnie do tego, ile faktycznie zapłacono.

Załóżmy, że karta z dostawą kosztuje o połowę więcej niż cena katalogowa. Nie zwróci się w podanym czasie. Zwróci się w czasie 1,5 raza dłuższym.

Dlatego tabela pozwala wpisać własną cenę w dowolnym wierszu. Przychód i zysk zależą od monety, trudności i ceny prądu. Żadna z tych wartości nie zależy od tego, ile zapłacono za kartę.

Należy zastąpić cenę tą z własnej faktury. Wtedy czas zwrotu i ranking według czasu zwrotu będą Państwa, a nie kupującego w USA.

Kolumny hashrate'u i poboru mocy też można edytować. Warto je poprawić, jeśli zmierzyli Państwo własną kartę. Benchmark może pochodzić z innego chłodzenia w innym pokoju.

Co się zmienia, gdy używany sprzęt przekracza granicę

Używana karta często lepiej się kalkuluje, a artykuł o rynku wtórnym opisuje, jak ją ocenić. Za granicą zmienia się wszystko oprócz ceny.

• Gwarancje producentów są często regionalne. Karta kupiona za granicą może nie mieć ochrony w Państwa kraju, nawet jeśli okres gwarancji jeszcze trwa.
• Odesłanie wadliwej karty do innego kraju to transport w obie strony. Może też ponownie wywołać cło od zamiennika.
• Karta kupiona z drugiej ręki od osoby prywatnej zwykle nie ma żadnej ochrony w żadnym kraju.

Nic z tego nie przemawia przeciw używanemu sprzętowi. Przemawia za uczciwą wyceną ryzyka.

Karta bez realnej drogi do reklamacji jest warta mniej niż ta sama karta z taką drogą. Ta różnica powinna być w cenie, którą są Państwo gotowi zapłacić.

Kiedy własny import się opłaca

Bezpośredni import może wygrać z ceną lokalną albo przegrać, gdy wszystko zostanie policzone. Należy porównać powyższy koszt z dostawą z lokalną ceną detaliczną. Trzeba też uwzględnić wartość tego, z czego się rezygnuje.

• Import zwykle wygrywa przy większych zamówieniach. Transport na kartę spada, a zaoszczędzona marża sprzedawcy się mnoży.
• Import zwykle przegrywa przy pojedynczych kartach. Transport i stałe koszty odprawy celnej spadają na jedną sztukę. A obowiązek lokalnego sprzedawcy przyjęcia wadliwej karty ma realną wartość.

Jeden krok nie jest opcjonalny w żadnym przypadku. Przed wysyłką należy sprawdzić, jak Państwa granica traktuje konkretnie sprzęt do kopania.

W niektórych miejscach to zwykły sprzęt komputerowy, a w innych nie. Sprzęt zatrzymany lub zajęty przez celników to znacznie droższy problem niż kilka procent na fakturze.