Ceny prądu w różnych krajach a zysk tej samej koparki

Dlaczego cena prądu decyduje o zysku?

Ta sama karta może w jednym domu zarabiać, a w innym tracić. Dwie osoby mogą kopać nią tę samą monetę przy tej samej trudności. Sprzęt niczym się nie różni. Różni się rachunek za prąd.

Prąd dla gospodarstw domowych kosztuje na świecie średnio blisko 18 centów amerykańskich za kWh (kilowatogodzinę). Ta średnia to tu najmniej przydatna liczba. Rynki z dopłatami sprzedają prąd po około 5 centów. Kilka rynków Europy Zachodniej przekracza 30 centów.

To różnica sześciokrotna lub większa w jedynym koszcie, który nigdy się nie zatrzymuje.

Ile kosztuje prąd w różnych krajach?

To punkty odniesienia, a nie oferta dla konkretnego adresu, i każdy z nich się zmienia. Warto wziąć z nich ogólny obraz. Własną liczbę należy potem wziąć z własnego rachunku.

• Stany Zjednoczone: średnia dla gospodarstw domowych to w 2026 roku około 18 centów za kWh. Wewnątrz kraju rozrzut wynosi prawie 4 do 1. Sięga od około 11 centów w Dakocie Północnej i Utah do około 40 centów na Hawajach.
• Unia Europejska: średnia dla gospodarstw domowych wyniosła 28,96 eurocenta za kWh w drugiej połowie 2025 roku. Najwyższa była w Irlandii, 40,42, a najniższa na Węgrzech, 10,82. Belgia, Niemcy i Dania przekraczały 30.
• Azja: średnia w regionie jest znacznie niższa, około 9 lub 10 centów. Państwa Zatoki z dotowanymi taryfami mają jeszcze niższe ceny.
• Zmiana w ciągu roku: ceny potrafią gwałtownie się zmieniać. W roku do drugiej połowy 2025 w Rumunii wzrosły o ponad połowę. Na Cyprze, we Francji i w Danii spadły o ponad jedną dziesiątą.

Ten ostatni punkt warto traktować poważnie. Koparka, która w chwili zakupu była wyraźnie opłacalna, może przestać taka być. Wystarczy zmiana taryfy, na którą nie ma się żadnego wpływu. Zdarzało się to już górnikom w całych krajach naraz.

Dlaczego liczba z rachunku jest niewłaściwa?

Typowy błąd to wpisanie do kalkulatora liczby z dołu rachunku. Ta liczba uśrednia rzeczy, które są rozliczane różnie.

Koparka kosztuje cenę krańcową. To koszt następnej kilowatogodziny, a nie średnia z ostatnich tysiąca.

• Taryfy blokowe lub progowe. W wielu krajach pierwsza część miesięcznego zużycia jest tania, a dalsza znacznie droższa. Koparka pracująca bez przerwy trzyma rachunek w najwyższym progu. Jest więc rozliczana według najwyższej stawki, nawet gdy średnia wygląda umiarkowanie.
• Taryfy strefowe. Tam, gdzie stawki dzienne i nocne się różnią, koparka pracująca całą dobę płaci stawkę mieszaną. Nie płaci taniej stawki nocnej, którą ludzie podają.
• Opłaty stałe. Ta stała miesięczna kwota nie zmienia się przez koparkę. Wliczenie jej do ceny za kWh zawyża koszt kopania.
• Podatki i opłaty dodatkowe. Na kilku rynkach stanowią dużą część ceny. To one odróżniają kraje, które poza tym są podobne.
• Opłaty za moc. Dotyczą głównie odbiorców firmowych. Niektóre taryfy domowe też wyceniają szczytowy pobór, a koparka na stałe podnosi bazowe zużycie.

Jak ustalić swoją realną cenę?

Potrzeba jednego rachunku i jednego odejmowania.

• Wziąć łączną kwotę za energię.
• Odjąć stałe opłaty.
• Podzielić przez liczbę zużytych jednostek. To daje rzeczywistą średnią.
• Sprawdzić, czy obowiązuje taryfa progowa. Jeśli tak, użyć stawki najwyższego osiąganego progu, a nie średniej. Według tej stawki rozliczana jest koparka.

Osobny licznik dla koparek bardzo to ułatwia. Pomaga też przy rozliczeniu podatkowym. Koszt prądu odliczany od dochodu z kopania znacznie łatwiej obronić, gdy był zmierzony, a nie oszacowany.

Następnie należy wpisać tę liczbę w pole ceny prądu nad tabelą sprzętu. Domyślnie jest tam wartość w stylu amerykańskim, bo jakaś wartość domyślna musi być. To pole najbardziej zmienia ranking.

Co mówi kolumna progu rentowności?

Tabela sprzętu podaje próg rentowności dla każdej karty. To najwyższa cena prądu, przy której karta nadal zarabia więcej, niż kosztuje jej praca. Poniżej tej ceny jest zysk. Powyżej płaci się za kopanie.

Sortowanie według progu rentowności pokazuje coś, czego nie pokazuje kolumna zysku. Zysk mówi, ile karta zarabia dziś przy danej cenie. Próg rentowności mówi, ile zapasu ma karta, zanim podwyżka taryfy lub wzrost trudności zepchnie ją pod kreskę.

Przy sprzęcie, który będzie służył latami, ten zapas jest wart więcej niż kilka centów dziennie.

Co zrobić przy drogiej taryfie?

Żadne dostrajanie nie zamieni złej taryfy w dobrą. Dostrajanie przesuwa kreskę, a blisko kreski to wystarcza, by miało znaczenie.

Undervolting to praca karty przy niższym napięciu lub limicie mocy. To najmocniejsza dźwignia, jaką ma większość osób, bo obniża pobór mocy bardziej niż hashrate. Przy drogiej taryfie wydajne ustawienie często decyduje o tym, czy się zarabia, czy nie.

Artykuł o undervoltingu pokazuje, jak znaleźć to ustawienie bez zgadywania.

Ciepło to dźwignia, którą ludzie niedoceniają. Ciepło, za którego wytworzenie i tak trzeba by zapłacić, nie jest w zimnym miesiącu stratą. Koparka w pomieszczeniu, które i tak jest ogrzewane, ma inną ekonomię niż ta sama koparka w pomieszczeniu chłodzonym.