Koparka

Koparka to komputer zbudowany do jednego celu: płyta, procesor, zasilacz i kilka kart, zwykle na otwartej ramie, aby ciepło miało dokąd uchodzić.

Pracę wykonują karty. Płyta potrzebuje tylko wystarczającej liczby slotów, a procesor może być skromny, chyba że kopie się również na CPU. Wielu budujących używa riserów, krótkich płytek przejściowych, które pozwalają ustawić każdą kartę z dala od płyty głównej, z miejscem na przepływ powietrza. Mały dysk lub pendrive przechowuje system operacyjny i program do kopania.

Najwięcej planowania wymaga zasilanie. Należy zsumować pobór wszystkich kart i reszty systemu i wybrać zasilacz z prawdziwym zapasem, aby nie pracował cały dzień na granicy możliwości. Do każdej karty trzeba używać właściwych przewodów. Tani rozgałęźnik lub przeciążone złącze może się stopić, a to zagrożenie pożarowe, a nie tylko awaria.

Drugim zadaniem jest ciepło. Każdy wat pobierany przez koparkę kończy jako ciepło w pomieszczeniu. Karty potrzebują odstępów, pomieszczenie potrzebuje dopływu świeżego powietrza i odprowadzenia gorącego, a wentylatory i filtry trzeba czyścić. Koparka, która pracuje chłodno, dłużej wytrzymuje i utrzymuje prędkość.

Rzadko psują się same karty. Koparki wyłączają z pracy zasilanie, risery i kurz, dlatego poradniki o zasilaniu i chłodzeniu poświęcają więcej miejsca przewodom niż krzemowi. Gdy koparka ciągle się restartuje, najpierw należy sprawdzić zasilacz i risery, a dopiero potem winić kartę.

Częstym błędem jest budowanie od razu dużej koparki. Lepiej zacząć od jednej lub dwóch kart, dostroić je i przez kilka dni obserwować share'y i temperatury. Karty warto dodawać pojedynczo, aby problem łatwo było wyśledzić aż do źródła.

W poolu każda koparka powinna mieć własną nazwę workera. Strona górnika pokazuje wtedy każdą koparkę osobno, a ta, która przestaje działać lub zwalnia, od razu się wyróżnia.