اورکلاک
اورکلاک کردن سرعت کلاک را از تنظیم کارخانه بالاتر می‌برد تا کار بیشتری از همان کارت گرفته شود. این کار به ولتاژ بیشتری نیاز دارد و توان مصرفی تقریباً با مجذور ولتاژ افزایش می‌یابد، بنابراین چند درصد آخر گران تمام می‌شود.
توان دینامیکی یک تراشه با سرعت کلاک آن و با مجذور ولتاژ آن رشد می‌کند. پس 10 درصد افزایش ولتاژ حدود 21 درصد به آن بخش از مصرف برق اضافه می‌کند. به همین دلیل کار کردن با ولتاژی کمی پایین‌تر معمولا بیشتر از سرعتی که از دست می‌دهد برق صرفه‌جویی می‌کند.
روی GPU معمولا سه چیز را تنظیم می‌کنید: کلاک هسته، کلاک حافظه و محدودیت توان. الگوریتم‌هایی که با حافظه محدود می‌شوند اورکلاک حافظه را پاداش می‌دهند و با هسته‌ای پایین‌آورده‌شده به‌خوبی کار می‌کنند. الگوریتم‌هایی که با هسته محدود می‌شوند به هسته و ولتاژ آن نیاز دارند. فایل README نرم‌افزار استخراج شما اغلب مقادیر شروع را برای هر کارت فهرست می‌کند.
برای استخراج معمولاً جهت اشتباهی است. کاهش ولتاژ (undervolting) در بیشتر الگوریتم‌ها درآمد بیشتری به ازای هر وات به همراه دارد، و اورکلاک حافظه‌ای که کمی بیش از حد باشد به‌جای یک کرش آشکار، شیرهای ناموفق تولید می‌کند. آنچه می‌خواهید بهترین هش‌ریت به ازای هر وات است، نه بالاترین هش‌ریت.
یک مثال عملی. فرض کنید کارتی با 200 وات 100 واحد هش‌ریت تولید می‌کند. پس از کاهش ولتاژ، با 150 وات 97 واحد تولید می‌کند. 3 درصد سرعتش را از دست داد اما یک‌چهارم توانش را صرفه‌جویی کرد، پس به ازای هر وات درآمد بیشتری دارد و خنک‌تر کار می‌کند.
اشتباه رایج این است که یک تنظیم را فقط بر اساس هش‌ریت قضاوت کنید. یک تنظیم ناپایدار می‌تواند هش‌ریت بالایی نشان دهد در حالی که نتایج اشتباه می‌فرستد. تعداد شیرهای ردشده و نامعتبر را زیر نظر بگیرید، نه فقط سرعت را. اگر پس از یک تغییر بالا رفت، یک قدم به عقب برگردید.
هر بار یک تنظیم را تغییر دهید و پس از هر مرحله بگذارید دستگاه استخراج مدتی کار کند. دماها، از جمله دمای حافظه در جایی که کارت آن را گزارش می‌کند، را زیر نظر داشته باشید. تنظیمی که در یک روز خنک پایدار است ممکن است در یک روز گرم پایدار نباشد، پس حاشیه کوچکی باقی بگذارید.
