استخراج و مالیات: چه چیزی ثبت کنید و چرا ثبت کردن سخت است
درآمد استخراج معمولاً در دو لحظه مشمول مالیات است. ببینید هر کدام چیست، چرا پرداخت‌های ساعتی ثبت سوابق را سخت می‌کنند و دقیقاً چه چیزی را نگه دارید.
این مقاله چه چیزی را می‌تواند بگوید و چه چیزی را نه
این مشاوره مالیاتی نیست و نمی‌تواند باشد. قوانین، نرخ‌ها، آستانه‌ها و تعریف‌ها در هر کشور فرق دارند. با گذشت زمان هم تغییر می‌کنند.
اینکه این قوانین چطور درباره شما اجرا می‌شوند به واقعیت‌هایی درباره خودتان بستگی دارد که یک مقاله نمی‌تواند بداند. کاری که مقاله می‌تواند بکند، نشان دادن شکل کلی پرسش است. آن وقت می‌توانید با سوابق درست پیش یک متخصص بروید، نه با حدس‌های یک سال.
تنها توصیه همگانی در پایین آمده است: ثبت سوابق را از همین حالا شروع کنید، نه در فصل اظهارنامه. جمع کردن جزئیات در همان لحظه آسان است. بازسازی آن‌ها بعداً تقریباً غیرممکن است.
دو لحظه مشمول مالیات: دریافت و فروش
تقریباً هر نظام مالیاتی که استخراج را پوشش می‌دهد، آن را دو رویداد جدا می‌داند. قاطی کردن این دو رایج‌ترین اشتباه ماینرهاست.
- دریافت. ارزها می‌رسند و مال شما می‌شوند. بیشتر نظام‌ها این را درآمد می‌دانند. ارزش آن با قیمت ارزها به پول کشور خودتان در همان لحظه سنجیده می‌شود.
- فروش، تبدیل یا خرج کردن. این رویدادی جدا و بعدی است. آنچه اهمیت دارد، تفاوت میان چیزی است که می‌گیرید و ارزشی که ارزها هنگام دریافت داشتند.
نگه داشتن، هر چقدر هم طول بکشد، معمولاً به‌تنهایی رویداد نیست. تغییر قیمت در مدت نگه‌داری مسئله اصلی نیست. آنچه حساب می‌شود کاری است که در هر سر این مسیر می‌کنید.
چرا پرداخت‌های ساعتی ثبت سوابق را به بخش سخت کار تبدیل می‌کنند
قاعده در یک جمله جا می‌شود. اجرای آن نه، به خاطر برنامه پرداخت.
استخری که هر ساعت پرداخت می‌کند، با هر پرداخت یک رویداد دریافت می‌سازد. در یک سال این یعنی هزاران رویداد. برای هر کدام باید ارزش همان مقدار، از همان ارز، در همان ساعت، به پول خودتان را داشته باشید.
هیچ‌کس این را در فروردین از حافظه بازسازی نمی‌کند. استفاده از یک قیمت برای کل سال اشتباه است و هر کسی که بررسی کند آن را می‌بیند.
دلیل عملی ثبت در همان لحظه همین است، و ابزارهای این کار هم به همین دلیل وجود دارند. هر ابزاری که استفاده کنید به همین ورودی‌ها نیاز دارد. همه آن‌ها هنگام انجام پرداخت‌ها در دسترس‌اند.
چه سوابقی را نگه دارید
برای هر پرداختی که دریافت می‌کنید، این‌ها را نگه دارید:
- تاریخ و ساعت رسیدن آن.
- مقدار و اینکه کدام ارز بود.
- ارزش آن مقدار به پول خودتان در همان زمان.
- شناسه تراکنش و آدرس کیف پولی که به آن رفت.
جداگانه، برای کل سال این‌ها را نگه دارید:
- مبلغی که برای سخت‌افزار پرداختید و زمان آن.
- برقی که برای استخراج مصرف شد. اگر دستگاه‌ها کنتور جداگانه داشته باشند، دفاع از این رقم بسیار آسان‌تر است.
- کارمزد استخر و هر کارمزد توسعه‌دهنده ماینر. هر دو از مبلغی که به حساب شما آمده کم می‌شوند.
- هر فروش، تبدیل یا خرج بعدی ارزهای استخراج‌شده، با همان فیلدهای بالا.
این اعداد را در این استخر کجا پیدا کنید
صفحه پرداخت‌های شما هر پرداخت را با زمان، مقدار و شناسه تراکنش فهرست می‌کند. داشبورد شما همان سابقه را برای هر ورکر دارد.
API عمومی همین سوابق را به برنامه‌ها و صفحه‌گسترده‌ها می‌دهد. اگر پرداخت‌هایتان برای کپی دستی زیادند، این راه عملی است. مرجع API نقاط دسترسی و فیلدهای آن‌ها را توضیح می‌دهد.
استخر یک عدد را ندارد: قیمت به پول خودتان در زمان هر پرداخت. این عدد از یک منبع قیمت می‌آید که شما و حسابدارتان روی آن توافق می‌کنید و به‌طور یکسان به کار می‌برید.
یکسان بودن مهم‌تر از انتخاب منبع است. عوض کردن منبع در میانه سال چیزی است که توضیح دادنش سخت است.
استخراج شما سرگرمی است یا کسب‌وکار؟
بیشتر نظام‌ها استخراج به‌عنوان فعالیت شخصی را از استخراج به‌عنوان کسب‌وکار جدا می‌کنند. این تفاوت هم بدهی شما را تغییر می‌دهد و هم آنچه را می‌توانید کسر کنید.
مرز در هر جا فرق می‌کند، اما پرسش‌ها شبیه‌اند:
- چقدر سازمان‌یافته است؟
- چقدر پول در میان است؟
- آیا طوری اداره می‌شود که به نظر بیاید هدفش سود است؟
- چقدر از وقت شما را می‌گیرد؟
دو مثال در ادامه آمده است، فقط به‌عنوان مثال و نه یک فهرست کامل.
- ایالات متحده: ارزهای استخراج‌شده با ارزش زمان دریافت، درآمد عادی هستند. وقتی فعالیت به حد تجارت یا کسب‌وکار برسد و سرگرمی نباشد، خوداشتغالی به حساب می‌آید. این مالیات اضافه خودش را دارد.
- بریتانیا: پرسش این است که آیا فعالیت اصلاً تجارت به حساب می‌آید یا نه، با معیارهایی که سال‌هاست به کار می‌روند. اگر نباشد، ارزشی که دریافت کرده‌اید باز هم به‌عنوان درآمد متفرقه مشمول مالیات است. واگذاری‌های بعدی دوباره جداگانه بررسی می‌شوند.
الگو در هر دو، و در بیشتر کشورهای دیگر، یکی است. فعالیت بزرگ‌تر و برنامه‌ریزی‌شده‌تر بیشتر مانند کسب‌وکار دیده می‌شود. می‌توان هزینه بیشتری را از درآمد کم کرد و تعهدات بیشتری هم همراهش می‌آید.
رایج‌ترین اشتباه‌ها در ثبت سوابق
- هیچ چیز هنگام دریافت ثبت نشده است. این گران‌ترین اشتباه است. رویداد دوم بدون اولی محاسبه‌شدنی نیست و تا آن موقع قیمت‌ها به تاریخ پیوسته‌اند.
- یک قیمت برای کل سال. راحت است، اشتباه است و اشتباهش آشکار است.
- فقط فروش اعلام می‌شود. درآمد هنگام دریافت رویدادی جداست. فقط چون نفروخته‌اید از بین نمی‌رود.
- ارزهای استخراج و ارزهای شخصی در یک کیف پول. جدا کردن منشأ ارزها سال‌ها بعد همان چیزی است که هر مشاوری درباره‌اش هشدار می‌دهد. از همان ابتدا برای استخراج کیف پول یا حساب جداگانه داشته باشید.
- کسورات بدون مدرک. برق و سخت‌افزار اغلب به شکلی قابل کسرند، اما فقط با مدرکی برای نشان دادن. به همین دلیل کنتور جداگانه ارزش زحمتش را دارد.
- اینکه فکر کنید مقدار کم یعنی معافیت. بسیاری از جاها آستانه دارند. این آستانه‌ها معمولاً تعیین می‌کنند که باید اظهارنامه بدهید یا نه، نه اینکه درآمد حساب شده یا نه.
تنها توصیه
سوابق را از همین حالا درست ثبت کنید. سپس از یک متخصص در کشور خودتان بپرسید که معنای آن‌ها چیست.
سوابق بخشی است که فقط خودتان می‌توانید تهیه کنید. هنگام رسیدن پرداخت‌ها تقریباً هزینه‌ای ندارد. هر متخصصی که استخدام کنید کار را با خواستن فهرست‌های بالا شروع می‌کند.