FPPS

FPPS به معنای پرداخت کامل به ازای هر شیر است. همان پرداخت به ازای هر شیر است که کارمزدهای تراکنش را هم در بر می‌گیرد. استخر برای هر شیر معتبر مبلغی ثابت می‌پردازد که از یارانه بلاک به‌علاوه میانگین درآمد اخیر از کارمزدها محاسبه می‌شود، چه بلاکی پیدا کند و چه نکند.

PPS ساده فقط یارانه را می‌پردازد، پس بخش کارمزد هر بلاک جای دیگری می‌رود. FPPS یک مقدار کارمزد مورد انتظار به هر شیر اضافه می‌کند. این مقدار معمولا میانگین کارمزدهای بلاک‌های اخیر در سراسر شبکه است، بنابراین وقتی شبکه شلوغ است بالا می‌رود و وقتی آرام است پایین می‌آید.

یک مثال عملی. فرض کنید یک بلاک 10 ارز یارانه می‌پردازد و کارمزدها به‌طور میانگین 1 ارز در هر بلاک هستند. در این صورت شیری که ارزشش یک میلیونیم کار یک بلاک است، پس از کسر کارمزد استخر، یک میلیونیم 11 ارز را می‌پردازد. در PPS ساده همان شیر یک میلیونیم 10 ارز را می‌پرداخت.

این روش باثبات‌ترین درآمد ممکن را به ماینر می‌دهد و تمام نوسان را بر دوش استخر می‌گذارد، به همین دلیل استخرهای FPPS معمولاً کارمزدی بالاتر از استخرهای تناسبی دریافت می‌کنند. استخر بابت بلاک‌هایی که هنوز پیدا نکرده می‌پردازد و دوره‌های خشک را از ذخایر خودش پوشش می‌دهد.

FPPS و PPS+ اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند. هر دو یارانه را به ازای هر شیر می‌پردازند. FPPS بخش کارمزد را هم از روی یک میانگین به ازای هر شیر می‌پردازد. PPS+ بخش کارمزد را فقط از بلاک‌هایی می‌پردازد که استخر واقعا پیدا می‌کند، پس آن بخش همچنان با شانس استخر تغییر می‌کند.

FPPS بیش از همه در ارزهایی اهمیت دارد که کارمزدها بخش بزرگی از پاداش را تشکیل می‌دهند. جایی که کارمزدها بسیار ناچیزند، FPPS و PPS ساده تقریبا همان مبلغ را می‌پردازند.

یک اشتباه رایج این است که استخرها را فقط با کارمزد مقایسه کنید. کارمزد بالاتر در FPPS باز هم می‌تواند برای ماینری که درآمد ثابت را ارزشمند می‌داند مناسب باشد، و کارمزد پایین‌تر در یک روش تناسبی می‌تواند برای کسی مناسب باشد که می‌تواند بدشانسی را تاب بیاورد. روش، کارمزد و نیاز خودتان به پرداخت‌های پیش‌بینی‌پذیر را با هم مقایسه کنید.