دستگاه استخراج
دستگاه استخراج رایانه‌ای است که برای همین هدف ساخته شده: یک مادربرد، یک پردازنده، یک منبع تغذیه و چند کارت، معمولاً روی یک قاب باز تا گرما راهی برای خروج داشته باشد.
کار را کارت‌ها انجام می‌دهند. مادربرد فقط به اسلات کافی نیاز دارد و پردازنده می‌تواند معمولی باشد، مگر اینکه روی CPU هم استخراج کنید. بسیاری از سازندگان از رایزر استفاده می‌کنند، یعنی بردهای رابط کوتاهی که اجازه می‌دهند هر کارت دور از مادربرد و با فضای کافی برای تهویه قرار بگیرد. یک دیسک کوچک یا فلش USB سیستم‌عامل و نرم‌افزار استخراج را نگه می‌دارد.
بیشتر برنامه‌ریزی صرف برق می‌شود. مصرف همه کارت‌ها و بقیه سیستم را جمع بزنید و منبع تغذیه‌ای با حاشیه واقعی انتخاب کنید تا تمام روز با حداکثر توان کار نکند. برای هر کارت از کابل‌های درست استفاده کنید. یک تقسیم‌کننده ارزان یا یک کانکتور بیش از حد بارگذاری‌شده می‌تواند ذوب شود و این یک خطر آتش‌سوزی است، نه فقط یک کرش.
گرما کار دوم است. هر واتی که دستگاه استخراج مصرف می‌کند در نهایت به گرما در اتاق تبدیل می‌شود. کارت‌ها به فاصله میان خود نیاز دارند، اتاق باید هوای تازه را به داخل و هوای گرم را به بیرون بدهد و فن‌ها و فیلترها باید تمیز شوند. دستگاهی که خنک کار می‌کند عمر بیشتری دارد و سرعت خود را حفظ می‌کند.
قطعاتی که از کار می‌افتند به‌ندرت کارت‌ها هستند. مسیر تأمین برق، رایزرها و گرد و غبار هستند که دستگاه‌های استخراج را از کار می‌اندازند، به همین دلیل راهنماهای برق و خنک‌سازی بیشتر به کابل‌ها می‌پردازند تا به سیلیکون. وقتی دستگاهی مدام ری‌استارت می‌شود، پیش از مقصر دانستن یک کارت، منبع تغذیه و رایزرها را بررسی کنید.
یک اشتباه رایج این است که از همان ابتدا بزرگ بسازید. با یک یا دو کارت شروع کنید، آن‌ها را تنظیم کنید و چند روز شیرها و دماها را زیر نظر بگیرید. کارت‌ها را یکی‌یکی اضافه کنید تا ردیابی منشأ هر مشکل آسان باشد.
در استخر به هر دستگاه استخراج نام ورکر خودش را بدهید. آن‌وقت صفحه ماینر شما هر دستگاه را جداگانه فهرست می‌کند و دستگاهی که آفلاین یا کند شود فورا به چشم می‌آید.
